ز بس خون جگر باریده ای یار
دگر نوری ندارد دیده ای یار
رهایم کن که نالم از سر درد
دلم از دوستان رنجیده ای یار
جفا از دست یاران قدیمی
چو باران بر سرم باریده ای یار
چنان بی برگ و بر گشتم که خس هم
به حال زار من خندیده ای یار
شکوه شمع بزمی نیست با من
محبت را چه کس دزدیده ای یار؟
کجا شمعی که سوزم در هوایش
که گردد یار این غمدیده ای یار؟
دل زارم مگر اتشفشان است
که از اهش لبم تفدیده ای یار
در این محنت سرای چار گوشه
وفا از دیگران کی دیده ای یار؟
بسوزم کنج تنهایی و حسرت
چرا ؟ چون بخت من خوابیده ای یار

شاعر : احسان اکابری