تو را چه نام دهم من ، فرشته یا که پری ؟

برای من تو خدایی دمیده در بشری

تو می رسی و دلم را ... تلاش بیهوده ست

نمی شود که نبازم نمی شود نبری

اگر تو عیب مرا هم نشان دهی غم نیست

که مثل آینه ها صادقانه می نگری

هنوز بعد تو سرگرم خاطرات توام

تو ای ستاره چه دنباله دار می گذری

برای با تو نشستن اگر چه من هیچم

برای بودن با من تو بهترین نفری

به بوی زلف تو از خویش می روم بی شک 

شبی دوباره اگر شانه ای به مو ببری

تو مثل رودی و من مثل شاخه ای خشکم

خوشم به بودن با تو خوشم به دربدری

شاعر احسان اکابری

شعرم در سایت شعر نو

تقویم بی بهار من از زرد ها پر است
تاریخم و قرون من از درد ها پر است
فرمانروای بی پسرم ، جانشین که نیست
دور و برم ز حیله ی نامرد ها پر است
من شاه زخمی ام که نفس های آخرش
از خاطرات مرگ هماوردها پر است

اعدامی ام که بی رمق از پشت میله ها
هر جا نگاه می کنم از درد ها پر است 
صد بار توبه کردم و افسوس راه نیست
پرونده ام ز دور عقبگرد ها پر است
دیگر نخواه آینه باشم برای تو
دیگر نخواه ، قلب من از گرد ها پر است

شاعر احسان اکابری

24/1/91

از ساعت 12 ظهر تا  2:50  ظهرسروده شد

با تشکر از سرکار خانم بهزادی آزاد که در یک سال گذشته  زحمت مشاوره دادن به من رو بر عهده گرفت تا شاید اشعارم بهتر بشه...حق استادی به گردنم داره ازشون ممنونم

 این شعر رو در سایت شاعران پارسی زبان بخوانید

این شعر رو در سایت شعر نو بخوانید

سلام

اول یه چیزی رو بگم

فیسبوک دسترسی من رو محدود کرده نه میتونم پست ارسال کنم و نه می تونم نظر بنویسم برا همین تا اطلاع بعدی به پروفایلم توی فیسبوک اصلا اعتماد نکنید

دلیلشم اینه که دو سه تا مطلب و عکس در مورد غربی ها و آمریکا ارسال کردم بعدش اونها هم آزادی بیان و زنده باد مخالف من رو در موردم اجرا کردند و این شد که پروفایلم فعلا بی استفاده مونده :دی

خبر جدید : فیسبوک محدودیت رو از پروفایل من برداشت

پروفایلمو خدا آزاد کرد !

(مستی نه از پیاله نه از خم شروع شد)

از عشوه های دختر مردم شروع شد

تا خوبتر به دام هوس غوطه ور شوم

نو کرد شیوه را و تبسم شروع شد

لبهای رنگ خون خودش را که باز کرد

در سینه جوش از آتش  هیزم شروع شد

دیگر به چند خوشه قناعت نمی کند

آتش که در مزارع گندم شروع شد

بی روسری نشست دقیقا کنار من

قلبم خروش کرد و تلاطم شروع شد

بعد از گذشت اینهمه احساس بین ما

بازی خوب نیمه ی دوم شروع شد

لب بر لبم گذاشت که من هم یقین کنم

(مستی نه از پیاله نه از خم شروع شد)

القصه هر چه بین من و او گذشته است

با گفتن سلام علیکم شروع شد

شاعر احسان اکابری

این شعر بر اساس یکی از اشعار فاضل نظری سروده شده

 اصل شعر رو می تونید با جستجوی مصرع اول این شعر راحت روی نت بخونید. یکی از اشعار دلنشین آقای نظری هست

برام سوالی پیش اومده

دکتر اردشیر قوام زاده رئیس پژوهشكده خون سرطان و سلول‌های بنیادی خون ساز دانشگاه علوم پزشكی تهران
برنده جایزه «برترین محقق جهان در زمینه سرطان و بیماری های خونی» شد.
آمریکایی ها گفتند ایران تحریم است: نه ویزا دادند و نه اجازه دادند جایزه به او داده شود.

اصغر فرهادی را اما
ویزایش دادند
جایزه هایش دادند
بوسیدندش
تبریکش هم گفتند................... اینهمه تفاوت چرا ؟!!

نظر دوستانم رو در مورد همین شعر در سایت شعرنو بخوانید(کلیک کنید)

نظر دوستانم رو در مورد همین شعر در سایت آوای دل بخوانید (کلیک کنید)

سخت است در حضور تو لب وا کند قلم

ای خنده ات رقیب رطب های خوب بم

نامت چهار گوشه ی عالم گرفته است   

آوازه ی تو می زند از شش جهت قدم

اکسیژن حیات زمین ، انقلاب کن

در کوچه های شهر گرفتار دود و دم

با گریه راه بغض مرا شست و شو بده

عاری کن از دریچه ی دل گرد درد و غم

این خاک های خشک ترک خورده را ببین

ای آسمان به کالبد این زمین بدم

با من بگو نهایت کارم رسیدن است ؟

یا انتظار، مرگ مرا می زند رقم ؟

از هر چه غیر مدح تو گفتم گذشت کن

ای عشق خط عفو بکش بر سر قلم

شاعر احسان اکابری

به رسم یادگاری هدیه به خواهرم مریم

http://www.maryam14.mihanblog.com

ای حجت زمانه (عج) ، زمانه چه بد شده ست

شاعر احسان اکابری

نظرات دوستانم رو درسایت  شعر نو بخوانید

 نظرات دوستانم رو در سایت پارسی زبانان بخوانید

( به رسم یادگاری تقدیم به خواهرم طلبه کوچک)

http://14ayneyehagh.blogfa.com/

یار سوی حجله رفت و اشک سوی دامنم

هاله ای از درد و ماتم حلقه زد پیرامنم

روزهایم شب شدند و شام هایم اشک و آه

سوخت برق بی وفایی خوشه های خرمنم

بین ما را سایه ای از تیرگی ها تا گرفت

مثل شب شد با کسوفی روزهای روشنم

تا مرور خاطرات نوجوانی می کنم

پتک حسرت بر سرم می کوبد آیا آهنم؟

حلقه ی نابودی ام مهمان انگشت تو شد

حلقه ی عشق تو اما وا نشد از گردنم

روز عقدت بارها با زجر سلاخی شدم

کاش بودی تا ببینی لحظه ی جان کندنم

بعد تو از سایه ی خود نیز دوری می کنم

ترس دارم عاقبت یک روز گردد دشمنم

گوشه ای کز کرده بودم آمدی نشناختی

استخوانی مانده اما خوب بنگر این منم

شاعر احسان اکابری

چیست دنیای من و تو غیر رویا غیر خواب

زندگی های خیالی آرزوهایی سراب

عمر را بازیچه ی دست هوس کردیم آه

لرزش شمعی گرفت از ما وصال آفتاب

روزها شب می شوند و مشق ها خط می خورند

می رویم آهسته و پیوسته تا ختم کتاب

لحظه هایم را میان خویش قسمت کرده اند

همسران بی وفایم آفتاب و ماهتاب

عشق بازی های من هم حاصلی جز غم نداشت

آب چشمم خشک شد از گریه های بی حساب

مرگ آخر هر چه را ما داشتیم از ما گرفت

محو شد با قلوه سنگی نقش های روی آب

شاعر احسان اکابری

امشب که آسمان دو چشم تو ترشده ست

دنیا به پیش چشم دلم تنگ ترشده ست

لب بسته ای و اشک تو تایید می کند

این حرف تلخ را که زمان سفر شده ست

دائم صدای چینی دل می رسد به گوش

آنجا که دل شکستن یاران هنر شده ست

بیهوده فکر چاره ی من می کند طبیب

کو عاشقی که شام فراقش سحر شده ست ؟

مانند سکه ای که رها می شود ز دست

عمرم طلسم جادوی امّا اگر شده ست

می بیند آسمان و فقط بغض می کند

مرغی که دلشکسته و بی بال و پر شده ست

هر شب دوباره داغ دلم تازه می شود

با بوی بالشی که شب قبل تر شده ست

ای کاش ، مرده بودم و عاشق نمی شدم

اما چه حیف آتش دل شعله ور شده ست

شاعر احسان اکابری

نظرات دوستانم رو در سایت پارسی زبانان بخوانید

نظر دوستانم رو در سایت آوای دل بخوانید

چه شبها بی حضورت آب و آتش را قرین کردم

به جای شانه هایت درد  دل با آستین کردم

نمی دانم چه شد ازشهر من بار سفر بستی ؟

کجایی ای که بر دل نقش عشقت را نگین کردم؟

خیال انگیز من ، تا بار دیگر صورتت بینم

مژه بر هم نهادم  پشت پرچین ها کمین کردم

تو از جنس طراوت همنشین شبنمی ای گل

من آن ابرم که خو با رعد و برق آتشین کردم

برای آنکه همچون بلبلان گرد گلی نالم

تو را از بین صدها خرمن گل دستچین کردم

بهای بوسه بر لبهای تو ترک دل و جان بود

لبت را غنچه کن آماده شو زیرا چنین کردم

شاعر احسان اکابری

اینجا نگاه دوستان لبریز شک هاست

سرهای خیس از اشکها روی تشک هاست

دورند از هم مردمان این زمانه

این عصر عصر دزدی و دوز و کلک هاست

جایی که نی را گرگ وحشی می نوازد

دیگر چه لطفی در صدای نی لبک هاست

اینجا فراموشی ست رسم زندگانی

اینجا یقینی نیست تنها وهم و شک هاست

تا سینه ها از کینه ها لبریز باشد

آیا کسی چشم انتظار قاصدک هاست ؟

تنها فقط از زندگی نامی بجا ماند

این سفره هم نان خورشتش از کپک هاست

شاعر احسان اکابری